Moo Deu & Angel

หลังจากที่ผมสลบไปได้ไม่นาน ผมก็รู้สึกตัวขึ้น

สิ่งแรกที่ผมคิดถึงก็คือน้องลำไย

เพราะผมไม่รู้ว่าเธอจะเป็นยังไงบ้าง หลังจากที่ผมสลบไป

พอผมรู้สึกตัวได้สักพัก ผมก็หันไปมองดูรอบๆตัว

สิ่งที่ผมเห็นก็คือ น้องลำไย

เธอค่อยๆบินมาช้าๆ แต่ข้างตัวเธอมีใครเดินตามมาด้วยก็ไม่รู้

เสียงแรกที่ผมได้ยินจะชายแปลกหน้าคนนั้นก็คือ

"สวัสดี ฉันชื่อ ปูน้อย นะ

ยินดีที่ได้รู้จัก พอดีฉันเดินผ่านมาเห็น

นายกำลังโดนพวกนั้นเล่นงานเข้า

ก็เลยเข้ามาช่วย โชคดีนะที่ฉันมาเจอ

ไม่งั้นนะ ไม่อยากจะพูด"

ผมยังไม่ฟื้นจากอาการสลบดีนัก แต่ผมก็พอจะฟังคำพูดนั้นรู้เรื่อง

"ยินดีที่ได้รู้จัก ผมชื่อ หมูดื้อ และ เธอชื่อ น้องลำไย

และกระเป๋าของฉันชื่อ เจ้าดำ" ผมพูดพร้อมแนะนำตัวเอง

ปูน้อยทำหน้าเฉยๆ หลังจากผมพูดเสร็จ

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเขารู้สึกยังไง เพราะปูน้อยได้ใส่หน้ากากกันก๊าซอยู่

ผมเลยเดาสีหน้าเขาไม่ออก

"นายนี่แปลกดีนะ มีตัวแปลกๆ มีของแปลกๆ

เล่นเอาฉันงงเลย นี่ถามหน่อยว่านายมาทำอะไรในหมู่บ้านนี้" ปูน้อยถาม

คำถามของปูน้อยเล่นเอาผมยืนงงไปพักนึง

ผมกำลังนึกว่า ปูน้อย จะเป็นมิตรหรือศัตรู

ซึ่งถ้าปูน้อยเป็นศัตรูที่จะมาสืบที่อยู่ของหีบ ผมคงตกอยู่ในอันตรายแน่

ผมเลยบอกออกไปว่า

"ผมเป็นนักเดินทางครับ พอดีเดินผ่านมาทางนี้เฉยๆ

แล้วก็เจอคนพวกนั้น ผมก็เลยมานอนสลบอยู่อย่างที่เห็น" ผมโกหกปูน้อย

จริงๆผมก็ไม่อยากจะโกหกคนที่เพิ่งจะช่วยชีวิตผมมาหรอกนะ

แต่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น

ถ้าปูน้อยเป็นพวกนั้น และที่มาช่วยพวกเป็นแผนละ

ผมต้องระวังตัวไว้ก่อน ต้องใช้สมอง อย่าใช้ความรู้สึกมาตัดสิน

"คนในหมู่บ้านนี้มันบ้ากันไปหมดแล้ว

เมื่อก่อนหมู่บ้านนี้ก็สงบสุขดี

แต่หลังจากมีคนนำของสิ่งนึงเข้ามา

ทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไป" ปูน้อยพูดด้วยเสียงเศร้าๆ

ผมจึงถามปูน้อยไปว่าของสิ่งนั้นคืออะไร

ปูน้อยตอบผมว่า

"ตัวฉันเองก็ไม่รู้ แต่ฉันรู้ที่ซ่อนของสิ่งนั้นแล้ว

และฉันก็เชื่อว่าถ้าของสิ่งนั้นถูกทำลาย

ทุกคนในหมู่บ้านจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม"

และปูน้อยก็หยิบหน้ากากอีกอันมาให้ผมพร้อมพูดว่า

"ใส่เอาไว้ มันจะได้กันหมอกสีเหลืองได้

ถ้าสูบหมอกนี้เข้าไป จะเศร้าจนทำอะไรไม่ได้เลย

นอกจากร้องไห้อย่างเดียวเท่านั้น" ปูน้อยอธิบาย

ถ้าผมไม่เคยเห็นหรือสูบหมอกสีเหลืองนะ

ผมคงหัวเราะจนท้องแข็งกับเรื่องที่ปูน้อยพูดให้ฟัง

และปูน้อยก็เดินนำพวกเราไปทางท้ายหมู่บ้าน

เดินมาได้สักพักใหญ่ๆเราก็เห็น

ที่เก็บน้ำขนาดใหญ่อยู่ข้างหน้า

และปูน้อยก็หันมาพูดว่า

"สิ่งนั้นอยู่ข้างบน ถูกแช่ไว้ในถังเก็บน้ำ

ถ้าเราขึ้นไปเอาของสิ่งนั้นมาทำลายได้

ทุกอย่างก็จบ" ปูน้อยพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีใจ

ผมได้แต่ยินดีไปกับเขาด้วย

แต่ผมก็คิดในใจว่าทำไมปูน้อยถึงอยากทำลายของสิ่งนั้นนัก

ทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่เรื่องของเขาซักหน่อย

ปูน้อยได้วิ่งนำผมไปที่บันไดทางขึ้น

ผมวิ่งตามปูน้อยไปติดๆ

แต่เราสองคนก็ต้องหยุดเมื่อมีเสียงดังมาจากข้างหลัง

พอเราสองคนหันมามันก็สายไปแล้ว

เพราะคนพวกนั้นได้มายืนล้อมพวกเราไว้หมดแล้ว

ผมคิดอยู่ในใจว่าผมอาจต้องมาทิ้งชีวิตที่นี้แน่เลย

ผมจะทำยังไงดี

edit @ 5 Jan 2008 13:04:17 by Prapon