หมู่บ้านที่เงียบเหงากับหมอกสีเหลือง
posted on 28 Dec 2007 21:40 by myloveyou
ผมเดินทางมาได้ประมาณสองวัน
ผมก็ได้มาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
ถ้าดูรวมๆแล้วก็เหมือนกับหมู่บ้านทั่วๆไป
แต่ที่ไม่เหมือนหมู่บ้านอื่นก็คือ ผมรู้สึกว่า
ไม่มีผู้คนออกมาเดินนอกบ้านกันเลย
ทั้งๆที่ตอนนี้เวลาก็ประมาณเที่ยงวัน
มันทำให้ผมสงสัย ผมกับน้องลำไยได้เดินสำรวจหมู่บ้านนี้ดู
แต่ก็ไม่พบผู้คนเลย แม้แต่คนเดียว
ผมขอออกตัวก่อนเลยว่า ผมไม่เคยเดินทางไกลมาก่อนเลย
ผมเลยไม่ค่อยชินนัก กับการเดินทางไกล
ผมคิดว่าถ้าเจอหมู่บ้านไหนผมคงจะถามหาข้อมูลถึงเรื่องหีบดู
ไม่แน่ว่าผมอาจจะได้ข้อมูลดีๆก็ได้
แต่ตรงกันข้ามก็สิ่งที่ผมเจอ
หมู่บ้านนี้ดูเหมือนจะไม่มีคนอาศัยอยู่เลย
แล้วผมจะถามข้อมูลจากใครละ
ผมคิดในใจว่า ถ้าไม่มีคนให้ถาม ผมคงต้องเดินทางต่อ
ทั้งที่ผมเหนื่อยเหลือเกิน ผมอยากนอนบนที่นอนนุ่มๆซักคืน
จะได้มีแรงเดินทางต่อ
สักพักในขณะที่ผมกำลังจะหาทางออกจะหมู่บ้านนี้
ก็มีเสียงดังขึ้น เสียงนั้นดังเหมือนเสียงพลุ
ดังขึ้นหนึ่งครั้งแล้วก็เงียบไป แต่หลังจากนั้นไม่นาน
ก็มีหมอกสีเหลืองกลุ่มนึงกระจายไปทั่วหมู่บ้าน
ทันทีที่สูบหมอกเข้าไปในจมูก ผมรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
เรื่องทุกเรื่องที่ผมเคยเศร้า
บางเรื่องผมก็ลืมหรือทำใจได้แล้ว
แต่พอผมสูบหมอกเข้าไป ภาพเก่าๆเรื่องราวเก่าๆ
มันก็ชัดเจนขึ้นมา เหมือนกับว่ามันพึ่งเกิดขึ้นกับผม
ผมรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
ผมรู้สึกถึงวันเก่าๆของผมกับนางฟ้า วันที่มีความสุขด้วยกัน
และก็จบด้วยการห่างกันไปไกลแสนไกล
น้ำตาผมก็ไหลออกมา ทั้งที่จริงผมก็พอที่จะทำใจกับเรื่องนี้ได้แล้ว
ผมรู้ว่าการไปของเธอเพื่ออนาคตในวันข้างหน้า
แต่น้ำตาผมก็ไม่อยู่ไหลซักที
แต่ทุกอย่างก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้น
เมื่อมีเสียงเปิดประตูของทุกๆบ้าน
ผมกับน้องลำไยงงและก็ทำอะไรไม่ถูกเลย
ที่ทำอะไรไม่ถูกก็เพราะว่าผมมั่นใจว่าในหมู่บ้านไม่น่าจะมีคนอยู่
แต่เสียงที่ผมได้ยินมันก็คือเสียงเปิดประตูบ้านจริงๆ
ผมและน้องลำไยได้ไปหาที่ซ่อน
เพื่อจะได้รู้ไปเลยว่ามันมีอะไรในหมู่บ้านนี้กันแน่
........
ผมแอบดูอยู่ได้ซักพักนึง ผมก็ได้เห็นในสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ
นั้นก็คือ มีมือยื่นออกมาจากประตูพร้อมด้วยถังใส่น้ำหนึ่งใบ
แล้วที่แปลกก็คือ ทุกบ้านก็ทำเหมือนกันหมด
และที่เหมือนกันก็คือ ทุกบ้านดูรีบร้อนมาก
ทุกบ้านหลังจากวางถังน้ำแล้วก็จะรีบปิดประตูบ้านทันที
ในขณะที่ผมกำลังคิดว่าถังน้ำพวกนั้นคืออะไร
ผมก็เห็นกลุ่มคนกลุ่มนึงเดินมาทางนี้
เป็นกลุ่มคนที่เยอะพอสมควร
พอทุกคนมาถึงกลางหมู่บ้าน ก็แบ่งเป็นกลุ่ม
กลุ่มละสามคน เดินไปทั่วหมู่บ้าน
ทุกกลุ่มจะมีตะเกียงอยู่กลุ่มละหนึ่งอัน
ที่แปลกก็คือตะเกียงนี้มันไม่มีแสงออกมาจะตัวของมัน
แต่บริเวณรอบตัวตะเกียงจะไม่มีหมอกสีเหลืองอยู่เลย
และทุกคนในกลุ่มจะเดินข้างๆคนที่ถือตะเกียงอันนี้
คนพวกนี้จะเดินเก็บถังน้ำทีวางอยู่หน้าบ้านของทุกบ้านจนหมด
แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเศร้าแล้วแสบตามาก
คงเป็นเพราะผมร้องไห้มากจนเกินไป
น้ำตาผมไหลไม่หยุดเลย
ผมยังคงรู้สึกไม่หาย ทั้งที่พยายามหยุดร้องแล้ว
แต่ก็ไร้ผล ผมจะทำยังไงดี
มันคงเป็นเพราะหมอกสีเหลืองแน่เลย
ในตอนนั้นเองผมได้ยินเสียงดังมาจากข้างหลัง
ในระหว่างทีผมจะหันไปมอง
ผมก็โดนไม้ตีที่หัวเข้าให้แล้ว
ภาพสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนจะหมดสติก็คือ
พวกมันสามคนยืนอยู่ตรงหน้าผม แต่ภาพพร่ามัวไปหมด
ผมพยายามจะไม่หมดสติหรือสลบไป
เพราะผมเป็นห่วงน้องลำไย กลัวว่าจะได้รับอันตราย
ในขณะที่ผมกำลังจะมีสติคืนมา
พวกมันคนนึงก็พูดว่า
"อย่าพึ่งฆ่ามันดีกว่า เก็บไปให้เจ้านายเราดีกว่า"
หลังจากพวกมันพูดจบ
ผมก็โดนไม้ตีไปที่หัวอีกที
ไม่ไหวแล้ว
นางฟ้าคงไม่ให้อภัยผมแน่เลย ถ้ารู้ว่า
ผมปกป้องน้องลำไยไว้ไม่ได้
ตาของผมค่อยๆปิดลงอย่างช้าๆ
ในใจผมได้แต่พูดว่า
"ขอโทษนะนางฟ้าที่ผมมันอ่อนแอซะเหลือเกิน"
edit @ 28 Dec 2007 23:10:57 by Prapon
edit @ 5 Jan 2008 12:43:41 by Prapon
